De huismus is sterk verbonden met
de menselijke samenleving.
De huismus komt voornamelijk voor daar waar mensen zich ophouden. De voorkeur
gaat uit naar menselijke omgevingen waar natuurlijk wat te eten valt. Zo is de
huismus altijd te vinden op boerderijen waar huisdieren gehouden worden, met
name kippen en paarden, want daar blijft nog wel eens wat voer achter. Om de
verbondenheid met de mens nog eens te benadrukken het voorval op een eiland voor
de Engelse kust. Een vuurtorenwachter leefde daar met wat kippen en een paard.
Huismussen waar daar dus ook aanwezig. Toen eerst het paard verdween en
geleidelijk het aantal kippen terugliep, nam het aantal huismussen ook af. Toen
uiteindelijk de vuurtorenwachter het eiland verliet omdat de vuurtoren
automatisch bediend werden, waren de huismussen ook verdwenen. Daarnaast was de
huismus vaak de enige vogel die in de loopgraven tijdens de beide wereldoorlogen
aanwezig was.
De huismus is trouw aan hun partner en herkennen elkaar op afstand.
Zolang de partners in leven blijven zal een huismussenpaar elk jaar samen een
nieuwe kroost verzorgen. Ook opvallend is dat de partners elkaar op afstand
kunnen herkennen. Een huismus zal bij het voedsel zoeken vaak andere huismussen
verjagen, echter nooit de partner. Zodra een van de partners komt te overlijden,
zal de overgeblevene spoedig een nieuwe partner opzoeken.
De huismus is trouw aan het nest.
De nest speelt een belangrijke rol in het leven van de huismus. Vaak zit dit
nest onder de dakpannen of andere nissen in en om gebouwen. De verzorging van
het nest is ook zeer nauwgezet en er wordt veel aandacht besteed aan het
onderhoud ervan. Dit kan bijna het hele jaar door plaats vinden, met natuurlijk
een piek in het voorjaar. Wat betreft de trouw aan hun nest een voorval uit
Egypte. Een paartje huismussen had een nest gebouwd op een boot die op de Nijl
voer. Zodra de boot ging varen, voeren ze mee en gingen van tijd tot tijd aan de
oever voedsel zoeken.
Huismussen hebben een hoog aantal paringen, vaak op open plaatsen.
Als het op paringen aankomt is de huismus een echte sexmaniak, soms meer dan
dertig keer achter elkaar. Daarbij gaat het soms zo vel te keer dat de veren in
het rond vliegen. Opvallend bij de paringen is, is dat deze vaak op open
plaatsen plaats vindt, waar ander huismussen goed zicht op hebben.
De huismus vernielt gele bloemen in voorjaar.
In het voorjaar heeft de huismus nog wel eens de nijging om met name de gele
blaadjes van krokussen een voor een los te trekken. Andere gele bloemen worden
ook op deze manier vernielt. De precieze oorzaak hiervan is nog steeds duister.
Huismussenbruiloft.
In het voorjaar gebeurt het wel eens dat een vrouwtje door meerdere mannetjes
achterna gezeten worden. Zodra het vrouwtje neerstrijkt beginnen alle mannetje
heftig te baltsen rondom dit vrouwtje, dat op haar beurt alle mannetjes probeert
aan te vallen. Tot echte paringen leidt dit vaak niet, het dient waarschijnlijk
om alle leden van de kolonie gelijktijdig sexueel actief te laten worden.
Er sterven relatief veel huismussen tijdens het broedseizoen.
Opvallend is dat er een hoog percentage sterfte is tijdens het broedseizoen. Bij
veel vogels zorgt de winter voor de meeste sterfgevallen, echter de de huismus
is tijdens het broedseizoen zo begaan met hun taken, dat ze andere dingen, zoals
obstakels, roofvijanden e.d., over het hoofd zien. Met alle gevolgen van dien.
De huismus legt geen witte eieren
ondanks dat hij holenbroeder is.
De huismus valt onder de categorie holenbroeders. Echter de eieren zijn niet wit
zoals bij veel holenbroeders het geval is. De eieren zijn vaak rijk voorzien van
donkere stippen.
De snavel van een mannetjes huismus verkleurt twee keer per jaar.
Er zijn niet veel mensen die weten, dat de snavel van het mannetje in de herfst
van zwart naar geel kleurt en in het voorjaar weer zwart wordt. Soms zie je
mannetjes mussen getekend in een blad met een zwarte snavel in een winters
landschap, wat dus onmogelijk is.
De huismus staat laat op en gaat
vroeg onder.
Van alle vogels die normaal overdag actief zijn, is de huismus een echte
langslaper. Soms komt hij meer dan een half uur na zonsopkomst pas tevoorschijn.
En een half uur voor zonsondergang heeft hij de beschutting van hun nest al weer
opgezocht.
bron: http://www.paulmentink.nl/huismus/